«Գորգ, Վիշապ, Սունկ» — Գևորգ Ջորջ Քասսաբյան

Գևորգ Ջորջ Քասսաբյանի «Գորգ, Վիշապ, Սունկ » նախագիծը ուսումնասիրում է բնության մեջ գործող անտեսանելի փոխկապակցվածության սկզբունքը։ Սնկերը ներկայացվում են որպես ստորգետնյա միցելիումի ցանցի մակերեսային դրսևորումներ, որոնք ապահովում են ծառերի և բուսականության միջև սննդի և տեղեկատվության փոխանակումը։ Այս կերպ աշխատանքը շեշտում է, որ էկոհամակարգերի կայունությունը հիմնված է համագործակցության և փոխադարձ աջակցության վրա։
Սունկը նաև վերածննդի խորհրդանիշ է, քանի որ այն աճում է քայքայումից և վերափոխվում է մահացած նյութից նոր կյանքի։ Քանդակներում համադրվում են փխրունությունն ու ներքին ուժը՝ արտահայտելով կենսական գործընթացների շարունակա-կանությունը։

Ցուցադրությունում սնկերի մոտիվը ներկայացվում է գունավոր վիշապների պատկերների հետ երկխոսության մեջ։
Վիշապները խորհրդանշում են տարերային էներգիա, շարժում և փոխակերպման դինամիկ ուժ։ Եթե սնկերը մարմնավորում են լուռ, հորիզոնական տարածվող կենսական բանականությունը, ապա վիշապները ներկայացնում են նույն ուժի արտահայտումը՝ ուղղահայաց, ակտիվ և տեսանելի ձևով։ Երկու կերպարներն էլ գործում են որպես սահմանային խորհրդանիշներ՝ միավորելով նյութականն ու առասպելականը։

Այս համադրությամբ Քասսաբյանը ներկայացնում է կյանքի միասնական հոսքը՝ ցույց տալով, որ բնական և խորհրդանշական աշխարհները նույն էներգիայի փոխլրացնող արտահայտություններ են։